Een schouder wordt een heuvel. Een heup wordt een duin. Bij bodyscape fotografeer je het menselijk lichaam als landschap: abstract, in laag licht, en voor een groot deel bestaand uit schaduw.

De techniek is verrassend overzichtelijk. Je werkt met één lichtbron, of in elk geval licht uit één richting, ergens tussen 90 en 180 graden — dus half tot recht tegen je lens in. Het model blokkeert het licht, de pose bepaalt waar het valt, en het licht vouwt zich om de vorm heen. Wat je overhoudt is mysterieus, sensueel en onmiskenbaar artsy.

Je leert je belichting bewaken via je histogram. Je leert strooilicht en reflectie de kop indrukken. En je leert incrementeel variëren — welk element verander ik, welke opties heb ik — zodat je uit een ogenschijnlijk beperkt genre eindeloos veel beelden haalt.

Halverwege de middag gaan we aan het werk met twee bodyscape challenges: je krijgt een beeld voorgeschoteld en maakt het na. Daarna bespreken we de resultaten en bewerken we er een aantal in Photoshop of Lightroom.

We besteden net zoveel aandacht aan iets wat minstens zo bepalend is als je lichtopstelling: hoe je met je model omgaat. Duidelijk zijn over naakt poseren, vooraf afspraken maken, het model de regie geven over welke poses wel en niet, en zorgen dat de sfeer licht blijft. Zonder dat werkt geen enkele techniek.

Voor fotografen die met studioflitslicht overweg kunnen en hun werk artistieker willen maken. Er wordt gewerkt met een naaktmodel. Neem je camera mee en een prime of zoomlens tussen 24 en 85 mm.

13 september, 12:00–17:00. Maximaal 8 deelnemers.